Ik ben iemand die sterk leeft vanuit mijn buikgevoel.
Intuïtie is quasi altijd mijn kompas geweest.

Dat bracht me al langs zeer mooie carrière-paden, met creativiteit en design als rode draad. Toch voelde het de voorbije jaren alsof dat kompas niet meer juist stond afgesteld. Een burn-out zorgde voor een mistig hoofd, weinig helderheid en vooral veel twijfel. Ik zat vast in mijn eigen creatieve stijl en techniek, voelde dat er iets moest veranderen, maar ik vond niet meteen het juiste pad. Mijn eens zo creatieve hoofd leek een verschrompeld stukje brein, waar ik niets meer uitgeperst kreeg. Ik kon simpelweg niet meer bedenken wat ik wilde doen.

Burn-out verbrandde mijn creativiteit én passie.

Motion graphic designer, special fx, illustrator van kinderboeken, grafisch ontwerper, co-zaakvoerder van een succesvolle webshop. Zo’n gevarieerde job(s) zorgen voor een dynamische en uitdagende carrière, waar ik van hou, maar maakt het tegelijk zeer intens. En simpelweg teveel.
Mijn intuïtief verlangen naar eenvoud en balans werd luider dan ooit.

Ik heb het geluk gehad om van mijn passie mijn beroep te maken, maar het werkte uiteindelijk tegen mij en draineerde vooral mijn energie. Mijn perfectionisme zorgde ervoor dat ik alle (creatieve) ballen overdramatisch goed in de lucht wilde houden, tot ik mezelf eraan verbrandde. Daar waar creatieve ideeën uit mij leken te stromen, moest ik me driedubbel plooien om iets zinnigs op papier te krijgen. Of ik herviel vaak in dezelfde herhaling, waarvan diezelfde perfectionist enorm gruwelt. Elke dag creatief mogen zijn was geen zegen meer maar een vloek. En ik werd er vooral erg moe en ongelukkig door.

Minimalisme & slow living geven me zuurstof & ruimte

Tijdens die periode ontdekte ik het concept minimalisme. Het begon heel concreet met ontspullen in huis. Minder bezitten, minder spullen te managen, letterlijk meer ruimte creëren. Het startte puur als een praktische oefening, maar bleek al snel iets diepers te raken. Meer eenvoud in mijn omgeving gaf me gewoon letterlijk meer zuurstof. Het bracht rust in mijn hoofd en maakte plaats voor nieuwe inzichten. Ik zag terug de schoonheid in eenvoudige dingen. Mijn interne controle-freak werd ook wel happy van zaakjes op orde te hebben. En dat minimalistische pad wil ik verder uitdiepen in alle lagen van mijn leven; mijn werk, mijn kleerkast, mijn agenda, mijn keuzes voor bewustzijn in het algemeen.

Vanuit dit gegeven hervond ik de liefde voor het analoge en ambachtelijke. Weg van schermen en deadlines, terug naar het hier en nu. Creëren met mijn handen, in volle beleving van mijn zintuigen. Het werken met tastbare materialen voelt helend. Het vertraagt, verdiept en brengt me terug bij mijn kern, dichter bij mijn authentieke zelf.

Wat ik vandaag doe zie ik als een reis; een zoektocht naar eenvoud dat nog volop in beweging is en waarin ik je graag meeneem. Een gecureerd leven op een zijspoor van de ratrace. Waarbij minimalisme een gids vormt en in combinatie met kunst een krachtig instrument voor mijn mentaal welzijn blijkt.

Joanna Bosch brengt me dichter bij mijn authentieke zelf

Ik voel al lange tijd een hoge nood aan een radicale ommezwaai.
Soms is een blanco blad daarbij het meest eenvoudige.
En dus creëerde ik Joanna Bosch, mijn artistiek alter ego.

Een minimalistische benadering van mijn geboortenaam en een liefdevolle ode aan mijn oma Johanna, wiens kracht en eenvoud nog steeds met mij meereizen.

Joanna geeft me de ruimte om vrijer te bewegen, te experimenteren en te groeien. Ze dient om mijn verlammend perfectionisme zachter te maken en helpt me opnieuw mijn creatieve stem te vinden. Een zachte breuk met mijn voorgaande stijl en technieken, iets waar ik op dit moment rust in vind.
Zo’n persoonlijke heroriëntatie werkt helend en inspirerend: terug naar de essentie keren, alle overbodige lagen en ballast afpellen.

Mijn huidig werk experimenteert in een combinatie van abstract schilderen en slow creëren, ofwel in volle bewustzijn met beleving van alle zintuigen.
Het gaat over ruimte en eenvoud;
In lijnen, in vormen, in texturen en kleurenpaletten.
Een canvas maken in raw katoen.
Rust vinden tussen gedachten, in een overvol hoofd.
De zachtheid van een klein ritueel.
De helderheid die ontstaat wanneer even niets moet.
Een verhaal vertellen met abstracte vormen, zonder overbodige ballast maar met dieperliggende lagen vormt een boeiende evenwichtsoefening.

________

Ik wil graag een wereld creëren waarin creativiteit geen druk vormt,
maar een zachte plek waar je mag landen.
Waar kunst geen prestatie is,
maar een uitnodiging
om te voelen, te vertragen, opnieuw te kijken.

Het voelt als opnieuw thuiskomen bij mezelf.
En dat zalige gevoel, gun ik ook jou van harte.